|
Merhaba dağlar, taşlar... Pozantı! Yeşil çamlar Merhaba! Kurtlar, kuşlar merhaba! Hatta Merhaba minik serçenin ilk kurban olması...
Mezarına getirdim Pozantı'nın minik serçesini... Hasret; bacını, bütün sevdiklerini ADANA'dan Ankara'ya Elvada Allahaısmarladık demeye getirdi.
Saygıdeğer Eşin, sevgili kızlarınla; Seni anlayan seven dostlarınla, Vedat Bey'le, Ali Okur'la...
Doktor arkadaşların da kader birliği yaptığın arkadaşlarınla...
Gururla, şerefle, Minik serçenle gömdük seni. Tekbirle, ne mutlu sana!
Her Müslümana örnek olsun yaşamın Sevinç bacısının sevgili saygılı Ağabeyi...
Yalçın'ımın İzmir Narlıdere'den duyup da geldiği asker yeğeninin Sevgili Dayısı! Selam Sana!...
Yakınlarına ölümünden sonra, seni anlayanlarına ve seni anlamayanlarına, ibret olsun mücadelen!
Ben ömrümden seve seve verirdim sana mümkün olsa idi eğer. Çünkü sen yararlıydın! Hayatın Baharıydı...
Bahtiyar ol!...
Oğlun Ömer 90 yaşındaki bir büyüğün olgunluğuna sahip. Sevgili Tarığın! Onlar senin bıraktıklarında mutlular. Doğruluk, dürüstlük mirasları.
Ah! Allah sevgilisi olmak!...
Eşin, ismini dilinden düşürmediğin Mukaddes yengemiz ve kızların -Allah sabır versin- Babasızlık bir buruk acı. Emir yüce yerden. Hepimizin boynu kıldan ince, Emir gelince.
Diğer kardeşleri de yaysın bildiğince... Anlatsınlar O'nu dolu dolu. Canım Ağabeyimi!
O'nun sevgisi, saygısı bir başka idi!
Dünyam karardı Canım Benim!
ERCÜMEND ÖZKAN'lM
Büyük İnsan Kırk Yılın Eseri Mirasın
O büyük şahsiyet, doğruluktan taviz vermeden yaşadı. Hayat girdabının bütün denemelerinden, inbikten süzülerek damlama şiresi idi. Benim tabirim bu; At kılından yapılan kıl keçe üzümün en has şiresi ordan çıkar yaşam tecrübeleri. O'nun her sözü bir damlama şiresi.
Önce kardeşlerine doğru yolu buldurtarak, sonra Türkiye genelinde yaşamından kesitler vererek, örnek bir insan olarak, Allah yolunda mücadele vererek, doruk noktasından, Allah sevgilisini yanına aldı. Rahmet olsun Sana! Ne mutlu Sana! Taviz vermeden şerefinle öldün! Altının değerini sarraf bilir, seni anlayanlar bilir!
Babana, bacına, zevcene, sabırlar versin kardeşlerine. Biz tesellimizi bıraktıklarında buluyoruz. Ne mutlu sana, ey yüce insana. Bıraktıklarınla şan dolusun, gül dolusun!
|